BAĞLAMA ENSTRÜMANININ ÖĞRETİM YÖNTEMLERİ KAPSAMINDA YÖRESEL TAVIRLARIN DEĞERLENDİRİLMESİ
Küçük Resim Yok
Tarih
2014
Yazarlar
KARKIN, A. Metin
PELİKOĞLU, M. Can
HAŞHAŞ, SİNAN
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
info:eu-repo/semantics/openAccess
Özet
GelenekselTürkhalkmüziğininenönemlienstrümanlarındanbiriolanbağlamanınöğretiminde çeşitliproblemlerinvarolduğubilinmektedir.Buproblemlergenelolarak;icra,pozisyon,mızrap vuruşyönleriveterminolojikaçılardanstandartolmayan bir bağlamaöğretimişeklindeortaya çıkmaktadır.Birhalkçalgısıolanbağlamanınöğretimininkonservatuvarlarvemüzikbölümlerinde sistematikbirşekildesürdürülmeçabalarıylabirlikte,buproblemlerinçözümüneyönelikyapılan çalışmalar hız kazanmakta ve konuya yönelik yapılan araştırmalarda, standart bir bağlama öğretiminingerekliliğisavunulmaktadır. Buaraştırmada;bağlamanıntarihçesi,öğretimivebuenstrümanaözgüyöredenyöreyefarklıçalış tekniklerigeliştirmişolan,yöreselbağlamatavırlarıincelenmiştir.Araştırmakapsamındayöresel bağlama tavırlarından, Zeybek, Ankara, Konya, Yozgat, Teke, Karşılama ve Aşıklama tavırları örneklem olarak alınarak, mızrapvuruşyönleri açısından değerlendirilmişve butavırlarla icra edilenhalkezgilerinintavırlı/tavırsıznotalarındanbireradetörnekverilmiştir. İncelenenyöreselbağlamatavırlarındakimızrapvuruşyönlerindebelirlibiricrastandardınınvar olduğu ve yöresel bağlama tavırlarının bu özeliklerinden dolayı, bağlama öğretimindeki standardizasyon problemlerinin önemli bir kısmını çözebilecek niteliklere sahip oldukları sonuçlarınaulaşılmıştır.
Açıklama
Anahtar Kelimeler
Folklor, Müzik
Kaynak
Art-e Sanat Dergisi
WoS Q Değeri
Scopus Q Değeri
Cilt
7
Sayı
13
