Gülyüz, AbdulganiMelekoğlu, Nuriye AslıÖzdemir, Yasin2026-06-192026-06-1920252717-7505https://doi.org/10.47582/jompac.1766697https://hdl.handle.net/20.500.12899/4429Amaç: Bu çalışmanın amacı, mekonyum aspirasyon sendromu (MAS) tanısı alan yenidoğanlarda işitme kaybı prevalansını belirlemek ve olası risk faktörlerini değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem:1 Ocak 2022 – 31 Aralık 2024 tarihleri arasında Malatya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesi’nde yürütülen retrospektif, karşılaştırmalı kesitsel çalışmaya MAS tanılı 91 yenidoğan ve kontrol grubunu oluşturan 14.998 yenidoğan dâhil edildi. Tüm olgular, Joint Committee on Infant Hearing (2019) kılavuzuna uygun şekilde Automated Auditory Brainstem Response (ABR) ile tarandı. İşitme kaybı tanısı, klinik Brainstem Evoked Response Audiometry (BERA) ile ≥60 dB HL eşiğine göre konuldu. Gruplar demografik, klinik ve tedavi değişkenleri açısından karşılaştırıldı. Bulgular: MAS grubunda kalıcı işitme kaybı oranı %2,17 (n=2) iken kontrol grubunda %0,40 (n=60) olarak saptandı. Aradaki fark istatistiksel olarak anlamlılık sınırındaydı (OR: 5,57; %95 GA: 1,31–23,61; p=0,054). MAS grubunda işitme kaybı olan bebeklerde furosemid kullanımı daha yüksekti (OR: 28,67; p=0,086). Hiperbilirubinemi öyküsü ve mekanik ventilasyon kullanımı ile işitme kaybı arasında anlamlı ilişki bulunmadı. Sonuç: MAS tanılı yenidoğanlarda işitme kaybı prevalansı genel popülasyona göre yüksektir. Bu nedenle MAS olgularında taburculuk öncesi işitme taramasının eksiksiz yapılması, ototoksik ilaç kullanımında dikkatli olunması ve riskli bebeklerin yaşam boyu işitme takibinin planlanması önerilmektedir. Daha geniş örneklemli prospektif çalışmalar, MAS ve işitme kaybı ilişkisine dair kanıt düzeyini güçlendirecektir.eninfo:eu-repo/semantics/openAccessMekonyum aspirasyon sendromuişitme kaybıyenidoğanototoksisiteABRArticle10.47582/jompac.17666976558258717666970000-0001-5797-91150000-0002-3491-23370009-0002-8855-6320